Expo ‘58; geplakt en gestempeld… (6)

FDC met een van de Tsjechoslovaakse Expo-zegels. Naast deze zegel gaf Tsjechoslovakije ook een hele reeks luchtpost (legiposta) zegels uit ter gelegenheid van Expo ‘58. Op de zegel is het pavilioen van de Tsjechoslovaakse Volksrepubliek te zien.

An FDC with the Czechoslovakian Expo ‘58-stamp. Besides this stamp Czechoslovakia also issued a series of airmail stamps (legiposta) also on the Expo ‘58-theme. The pavilion of the Czechoslovakian People’s Republic is featured on the above stamp.

Expo ‘58: geplakt en gestempeld… (5)

Opnieuw een landendag-FDC. Op 6 september 1958 hield men op de Expo de Benelux-dag, exact 14 jaar na het ondertekenen van het Benelux-verdrag op 5 september 1948. Let ook op de rechthoekige stempel. Geslaagde samenwerking van vrije mensen lezen we, in ene periode waarin enerzijds de herrinnering aan de onderdrukking van de 2de wereldoorlog nog levendig was en anderzijds het concept Vrijheid door het Westen gebruikt werd in de ideologische strijd met het Oost-Blok.

Again a country-days-FDC. On September 6th World’s Fair celebrated the BENELUX-union, an economic union between Belgium, the Netherlands and Luxemburg, only a day after the union’s 14th anniversary. Mind the square marking stating the BENELUX was a succesfull cooperation of free people. A small mark that says a lot about the period it was used in. The memories of brutal oppresion during the Second World war were still fresh and on the other hand the West fought a cold war with the Soviet Bloc in which the concept of freedom was used as an ideologic weapon.

Expo ‘58; geplakt en gestempeld (4)

Twee FDC’s met de Italiaanse Expo-zegel, afgestempeld in Milaan en Pescara.

Two FDC’s with the Italian World’s Fair issue, canceled at the Milan and Pescara philately office.

Expo ‘58, geplakt en gestempeld (3)

FDC met de Spaanse gelegenheidszegels over Expo ‘58. Info over een eventueel Spaans postkantoor op de Expo is altijd welkom.

A FDC with Spanish Expo-stamps. Info on a possible Spanish postoffice at the World’s Fair is always welcome.

Expo ‘58, geplakt en gestempeld (2)

Een voorbeeldje van de zogenaamde landendagen; 22 september 1958 was de Dag van Brazilië met een leuke filatelistische souvenir voor de verzamelaars.

An example of the so called Country Days of the 1958 World’s Fair in Brussels; September 22nd 1958 was Brasil Day and of course philatelists were provided with a nice souvenir cover.

Expo ‘58, geplakt en gestempeld…

 

 

For an English version, please scroll down.

Vorige maand was het 50 jaar geleden dat op de Brusselse Heysel-vlakte de eerste wereldtentoonstelling van na de Tweede Wereldoorlog de deuren opende. Expo ‘58, met de sprekende titel De Toekomst begint Vandaag, was het eerste grote evenement waarop het grote publiek met de nieuwe technologische verworvenheden van de nucleaire wereld kennis kon maken.

Ook toen al draaide alles rond geld en een bezoekje aan de Expo koste de doorsnee burger al snel een pak Franken. Maar men kon deze fenomenale tentoonstelling nu eenmaal niet zonder souvenir verlaten. Allerhande prularia werden dan ook gretig aangekocht en terug naar het dorp meegenomen. Er was voor elk wat wils, gaande van heden ten dage als nogal kitscherig ervaren bierpotten over petjes, vlaggen tot pins avant la lettre. Ook aan de postzegelverzamelaars werd gedacht.

Diverse pavilioenen hadden een eigen nationaal postkantoor waar men een bijzondere stempel of de Expo-zegels van het desbetreffende land kon bekomen terwijl men op de zogenaamde Landendagen de nodige FDC’s voorzag als souvenir voor de verzamelaars.  Ter herinnering aan den Expo tonen we de komende dagen diverse souvenir-enveloppes die uitgegeven werd rond het thema Expo ‘58.

Bovenstaande enveloppe is zo’n souvenir. De Amerikaanse afvaardiging had een eigen postkantoortje in haar pavilioen, de huidige VRT-studio Het Amerikaans Theater, waar souvenirenveloppes als bovenstaande afgestempeld werden. Het pavilioen zelf is trouwens op de zegel afgebeeld.

—–

50 Years ago, the first World’s Fair opened at the Heysel in Brussels, Belgium. It was the first time since the end of World War II that people could experience all the new inventions of the nuclear world that came into being after the war.

Even then allready, it was all about money and people hardly could left the Fair without buying a souvenir which in turn allwayst turned out te be something rather expensive. Especially compared with the low wages of the majority of the visiters, who were merely ordinary people.

For us philatelists the Fair was also something special. Belgium issued several series of propaganda stamps for the Fair and during the fair, several nations had their own postoffice in their pavillion whilst there were also so called Country Days on which special FDC cancellations were made. To commemorate Expo ‘58 we will publish during the following days some more covers and stamps all issued on the Expo ‘58 theme.

The above cover is an example of a cover form a participating nation canceled in the pavillion. The US had their own post office in their pavillion, the current Amerikaans Theater (American Theatre) TV-studio’s of the VRT, where they cancelled covers as the above featured one. The pavillion can be seen on the stamp.

Banzai Symposium!

Stan Ockers leeft en de Gentse studentenpopulatie zal het geweten hebben. Eergisteren maakte de nieuwe Stan Ockers Fanclub zijn intrede in het studentikoze quizmilieu. Een gelegenheidsalliantie van (ex-)pollensokkers vierde als zefverklaarde fanclub van deze Borgerhoutse wielergod hoogtij op de jaarlijkse Symposium-quiz.

Deze gelegenheidsalliantie met een gelegenheidsnaam, bestaande uit onder andere de overblijfselen van De Vrienden van Dana Winner en History United, troefde in acht ronden drie andere, niet te onderschatten equipes, af met hun verduivelde kennis van sport, geografie, geschiedenis en dergelijke meer. Een feest voor de doorsnee, recreatieve, quizzer, zoveel was zeker.

Hoewel traag gestart zette de Stan Ockers Fanclub vrij snel de achtervolging in op gele trui De Slurfdier Club. Na drie ronden was deze laatste al ferm teruggeslagen en diende men met man en macht vermetele pogingen te ondernemen om de mannen van Stanneke in te halen. Terwijl De Alco’s en Gebuisd in het Kwadraat elkaar bekampten voor de derde en vierde plaats, sloegen de Ockerianen vrij snel een kloof van zes punten.

De fotoronde, waarbij de Fanclub zowat hetzelfde ervoer als een ontsnapte wielergod die lek rijdt in volle finale van Parijs-Roubaix, bracht de Slurfdieren opnieuw dichtbij. Amper één punt verschil met nog twee ronden te gaan. En dat allemaal door een zeker betwistbare regel waarin het wedstrijdreglement in voorzag. Toch lieten de Ockerianen de moed niet zakken. De kettingen werden geolied, de banden van extra lucht voorzien, kortom; de eindspurt kon beginnen. Twee ronden later, na twintig vragen over kunst, cultuur en wetenschappen, was het pleit beslecht.

De mannen van Stan ockers deden hun voorbeeld alle eer aan en finishten in een nipte eindspurt alsnog als eerste, daarmee opnieuw de groene trui veroverend. Dorstig maar toch zegedronken kwam hen de grote eer te beurt als eerste in de uitpuilende prijzenkast te graaien. Hoewel het drumstel blijkbaar niet gold als prijs, net zoals de bakken kriek en de grote houten kast, was de keuze toch nog moeilijk. De keuze tussen een voetbal van liftenfabrikant OTIS en een rugzakje volgepropt met flyers, een gulle gift van ING, is nu eenmaal aartsmoeilijk. Gelukkig was er nog die fantastische set ongeslepen samoerai-zwaarden. Gent werd dan ook heel wat veiliger eens de triomferende overwinnaars, voorzien van katana’s, het Gentse nachtleven indoken. Banzai Symposium! Dat er nog zulke quizzen mogen volgen!

Liberalisme onverzoenbaar met collectivisme?

Wat hebben Melchor Wathelet (CDh), Jean-Luc Crucke (MR) en Christian Dupont (PS) met elkaar gemeen behalve het feit dat ze behoren tot de drie traditionele partijstromingen? Het feit dat ze gisteren zichzelf, in het Nederlands, ten beste gaven op het Kemphanendebat van de Gentse LVSV-afdeling.

Een debat dat, hoewel de opkomst lager lag dan bijvoorbeeld het Kopstukkendebat dat het LVSV in het eerste semester organiseerde, hoogst aangenaam was. Een debat waar de sprekers eindelijk eens hun zinnen konden afmaken voor ze in de rede gevallen werden. Een debat ook waar komaf gemaakt werd met de traditionele cliché’s over onze Franstalige landgenoten. Een debat, tenslotte, waarvan men na afloop zeker mocht zeggen dat het geslaagd was zonder dat de sprekers elkaar hopeloos belachelijk gemaakt hadden.

Waarmee meteen bewezen is dat het politieke debat meer kan zijn dan wat sloganesk gebrul van LDD-piassen of platvloerse schimpscheuten van republikeinse Vlaamsnationalisten genre Vandendriesche of De Wever. Dat men hier een voorbeeld aan mag nemen. Alvast toch een les die het lokale N-VA mannetje aan zijn voorzitter en politiek zwaargewicht kan overbrengen.

Andere leuke vaststelling. In zijn introductie stelde LVSV-praesis Viaene dat het intussen wel bewezen is dat collectivisme tot miserie leidt en het liberalisme de enige vlucht vooruit is. Waarna het aanwezige LVSV-collectief vijf minuten later op Stalinistische wijze applaudisseerde op de gevatte uitspraken van hun ideologische geestesgenoot Crucke. Het ene collectivisme is het nu eenmaal het andere niet.

Toch petje af voor het LVSV dat middels dit debat ons met de neus op de feiten drukte; België en de Belgische politiek is meer dan een hoopje Nederlandstalige politici die debat na debat zichzelf uit de naad werken om zich Vlaamser dan Vlaams proberen te profileren. België is een combinatie van Frans en Nederlands, gekruid met een vleugje Duits. Een geschikte mix voor de gemondialiseerde wereld waarin we leven.

Den goeien ouwen tyd…

Een paar regenbuien, af en toe wat zon, een aantal kasten vol oude paperassen en een geïnteresseerd publiek; Erfgoeddag 2008 een schot in de roos! De nieuwe gemeentearchivaris, kon zijn nieuwe archiefruimte dan ook met een voltreffer openen.

Ruim honderdtwintig geïnteresseerden zakten naar ‘t Stadhuis af voor een meer dan interessante uiteenzetting over genealogie en nog eens honderd extra bezoekers voor de tentoonstelling van archiefmateriaal. Staten van goederen, een leen uit 1508, militielijsten, parochieregisters, alles lag te kijk.

Daarenboven konden de geïnteresseerde bezoekers afdalen in de archiefkelders waar de archivaris twee absolute schatten tentoonstelde: een 17de eeuws octrooi van het Aartshertogelijk koppel Albrecht en Isabella dat de gemeente de toestemming verleende een jaarmarkt te organiseren en een 18de eeuws octrooi van keizer Jozef II dat de gemeente toeliet een brug te bouwen.

Geschiedenis en erfgoed zijn hip, dat werd ook nu weer bevestigd. Steeds meer zijn mensen geïnteresseerd in hun roots, getuige daarvan de ruime belangstelling voor familiekunde en alles wat er bij komt kijken. Is het een modetrend of een lange termijntrend ten gevolge van de globalisering? De geschiedenis zal er over oordelen. Stof genoeg dus voor het historisch onderzoek binnen honderd jaar…

Heimwee naar de Frank; Het relatieve aan woorden…

Recent opgeduikeld; een 10-beurten kaart van het Oostakkerse zwembad Rosas, onderdeel van het EDUGO-complex. Aangekocht op 11 september 1991 (!) verleende de kaart 10 maal de toegang tot het zwembad en dat voor het luttel bedrag van 450 goeie ouwe Franken. Dat de kaart uit het stenen tijdperk dateert bleek wel toen we ons met deze kaart in het betreffende zwembad aanboden. Hoewel er nog 2 beurten vrij waren, deelde de vriendelijke caissière ons droogjes mee dat de kaart niet meer geldig was. En dat terwijl we toch duidelijk kunnen lezen dat de kaart onbeperkt geldig is. Blijkbaar golden dergelijke regels enkel in het tijdperk van de Frank waarmee meteen het relatieve van onbeperkte duur geïllustreerd werd…