Normvervaging lijkt de norm te worden. Nadat Tommeke Boonen positief testte op cocaïne, samen met heroïne nog steeds de harddrug par excellence, blijkt uit de meeste reacties in de pers dat men zich daar op zich nog niet zo aan stoort. Tommeke heeft iets doms gedaan, maar veel meer dan een jeugdzonde ziet men er niet in. Een schare trouwe supporters treedt hun held dan ook bij in het minimaliseren van het voorval.
Verwijzingen naar buitenlandse dopingzondaars die ongestraft verder mochten fietsen, het afzwakken van de feiten, het is maar een jeugdzonde tot het ronduit in twijfel trekken van de ernst van harddruggebruik, het kan allemaal. Sommige opiniemakers menen zo ver te moeten gaan cocaïnegebruik een vanzelfsprekendheid te noemen in het uitgaansleven van de jeugd van tegenwoordig. Qua kaakslag aan de jongeren die zich wél aan de regels houden en druggebruik verwerpen kan dit alvast tellen. Voorwaar, wat men al niet doet om een gevallen wielergod te verdedigen.
Tommeke straffen lijkt dan ook not done. Minister van Sport, Bert Anciaux, hulde zich alvast in waas van juridische bepalingen en liet verstaan dat de Vlaamse gemeenschap Tommeke niet kan straffen. Cocaïne staat nu eenmaal niet op de dopinglijst waar Tom op getest werd met zijn drugsplasje. En als het van wielerminnend Vlaanderen afhangt zal Tommeke inderdaad niet gestraft worden.
Men kan zich echter afvragen of het verzameld Boonen-front hun idool wel zo’n dienst bewijzen met hun verzet tegen een eventuele straf. Boonen blonk de laatste tijd niet echt uit in een voorbeeldig gedrag. Naast het snuiven van een lijntje ging Tommeke de laatste maanden ook al een paar keer over de schreef wat het verkeersreglement betreft. Snelheidsovertredingen, rijden onder invloed, in de Tour en op de fiets kan het misschien, op de openbare weg niet.
Boonen is het slachtoffer van veel geld te verdienen op jonge leeftijd, vergoelijkt men Tommeke’s recentste escapade. En daar is het paard net gebonden. In plaats van alweer eens te pardonneren, dient men net straffend op te treden, zodat de Kempense spurtbom opnieuw weet wat kan en wat niet kan. Een goeie straf kan Tom meer persoonlijke en profesionele miserie besparen. Een goeie straf kan net dat goeie voorbeeld zijn waar men het zo graag over heeft in deze zaak.
Categorie: Cocaïne, Tom Boonen, Tour De France, wielrennen
